چهارم شهریور، روز کارمند، امسال در میانه هفته دولت و در شرایطی فرا رسیده که مفهوم «خدمت» برای مردم ایران تنها یک واژه اداری نیست. در ماههایی که کشور یکی از سختترین مقاطع خود را پشت سر گذاشت، بسیاری از کارکنان و مدیران دستگاههای اجرایی در کنار مردم ماندند و شماری از نیروهای دولت نیز […]
چهارم شهریور، روز کارمند، امسال در میانه هفته دولت و در شرایطی فرا رسیده که مفهوم «خدمت» برای مردم ایران تنها یک واژه اداری نیست. در ماههایی که کشور یکی از سختترین مقاطع خود را پشت سر گذاشت، بسیاری از کارکنان و مدیران دستگاههای اجرایی در کنار مردم ماندند و شماری از نیروهای دولت نیز در جریان جنگ رمضان جان خود را از دست دادند؛ کسانی که نامشان شاید کمتر شنیده شده باشد، اما بخشی از روایت این روزهای کشور را با خود دارند.
به گزارش آرمان جوان، کارمند بودن در روزهای عادی شاید با ساعت ورود و خروج، پروندهها، جلسات و میزهای اداری تعریف شود؛ اما ارزش واقعی یک مسئولیت گاهی درست در روزهایی روشن میشود که شرایط عادی دیگر وجود ندارد. آنجا که یک اداره باید همچنان کار کند، خدمتی نباید متوقف شود و مردم، حتی در میانه بحران، نیازمند پاسخ و همراهیاند.
هفته دولت نیز سالهاست با نام دو چهره از تاریخ معاصر ایران، شهید محمدعلی رجایی و شهید محمدجواد باهنر، پیوند خورده است؛ دو دولتمردی که نامشان با سادهزیستی و نگاه خدمتمحور به مسئولیت گره خورده است. اما روایت خدمت به همان سالها محدود نمانده و در هر دوره، انسانهایی بودهاند که در جایگاههای مختلف دولتی، هزینه مسئولیتی را که برعهده داشتند پرداختهاند.
در جنگ رمضان یا جنگ تحمیلی سوم، این روایت شکل دیگری پیدا کرد. در کنار نیروهای نظامی، امدادی و مردمی که در خط مقدم دفاع از کشور ایستادند، شماری از کارکنان و مدیران دستگاههای اجرایی نیز جان باختند. شهادت آنها نشان داد که در روزهای بحران، مرز میان «شغل» و «مسئولیت» گاهی بسیار باریک میشود؛ کسی که در روزهای معمول پشت میز خود به مردم خدمت میکند، ممکن است در روز حادثه، همان وظیفه را در شرایطی کاملاً متفاوت ادامه دهد.
شاید به همین دلیل باشد که روز کارمند را نباید فقط در حد یک مناسبت تقویمی یا پیام تبریک دید. پشت عنوان ساده «کارمند»، مجموعه بزرگی از انسانها قرار دارند که بخشی از زندگی روزمره مردم از مسیر کار آنها میگذرد؛ از مدرسه و بیمارستان گرفته تا بانک، شهرداری، ادارات دولتی و هزاران مجموعهای که فعالیتشان کمتر دیده میشود، اما نبودشان خیلی زود احساس خواهد شد.
امروز، در چهارم شهریور، میتوان از کارمندانی گفت که وظیفهشان را در سکوت انجام میدهند؛ از کسانی که در روزهای سخت کشور را تنها نگذاشتند و از آنهایی که در همین مسیر، جان خود را از دست دادند.
روز کارمند، شاید بیش از هر چیز فرصتی باشد برای دوباره دیدن معنای مسئولیت؛ اینکه خدمت به مردم فقط یک عنوان شغلی نیست و گاهی، درست در سختترین روزهاست که معنای واقعی خودش را نشان میدهد.
هفته دولت امسال را میتوان با همین نگاه ورق زد؛ با احترام به همه کسانی که سهمی در چرخیدن امور کشور دارند و با درنگی کوتاه بر نام شهدایی که نشان دادند برای برخی، خدمت تا آخرین لحظه ادامه دارد.
- نویسنده : نرگس مالکی






















































