سیلاب و رانش زمین در مرز نپال و تبت به یکی از مرگبارترین حوادث طبیعی روزهای اخیر در منطقه تبدیل شده است؛ حادثه‌ای که پس از فروپاشی بخشی از یخچال‌های هیمالیا رخ داد و جریان عظیمی از آب، گل و سنگ را به سمت مناطق مسکونی و زیرساخت‌های مرزی روانه کرد. به گزارش آرمان جوان، […]
سیلاب و رانش زمین در مرز نپال و تبت به یکی از مرگبارترین حوادث طبیعی روزهای اخیر در منطقه تبدیل شده است؛ حادثه‌ای که پس از فروپاشی بخشی از یخچال‌های هیمالیا رخ داد و جریان عظیمی از آب، گل و سنگ را به سمت مناطق مسکونی و زیرساخت‌های مرزی روانه کرد.
به گزارش آرمان جوان، تازه‌ترین گزارش‌ها از افزایش شمار قربانیان این حادثه به دست‌کم ۶۲۳ نفر حکایت دارد و هزاران نفر همچنان مفقود هستند. در سوی دیگر مرز نیز، چین از کشته شدن دست‌کم هفت نفر و مفقودی صدها نفر در منطقه تبت خبر داده است. با ادامه عملیات جست‌وجو، احتمال تغییر این آمار همچنان وجود دارد.
سیل چگونه آغاز شد؟
حادثه از مناطق مرتفع هیمالیا آغاز شد؛ جایی که فروپاشی بخشی از یک یخچال طبیعی باعث سقوط حجم عظیمی از یخ و سنگ شد. این توده وارد مسیر رودخانه شد و در ادامه، جریان بسیار قدرتمندی از آب و آوار را به سمت پایین‌دست فرستاد. بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد این جریان گل‌ولای و سنگ با سرعت بسیار بالا در امتداد دره حرکت کرده و بخش‌هایی از روستاها، جاده‌ها، پل‌ها و تأسیسات زیرساختی را در مسیر خود تخریب کرده است. یکی از مهمترین نقاط آسیب‌دیده نیز گذرگاه مرزی «گیرونگ» میان نپال و تبت بوده است. شدت و سرعت سیلاب به حدی بود که برخی بازماندگان آن را به برخورد ناگهانی یک «سونامی» تشبیه کرده‌اند؛ بسیاری از ساکنان و گردشگران فرصت چندانی برای واکنش و فرار نداشتند.
هزاران نفر هنوز در فهرست مفقودی‌ها هستند
با وجود گذشت چند روز از وقوع حادثه، عملیات امداد و جست‌وجو همچنان ادامه دارد. در میان مفقودشدگان، شمار قابل توجهی از اتباع خارجی، گردشگران، زائران و کارگران پروژه‌های زیرساختی حضور دارند. تخریب جاده‌ها و پل‌ها و همچنین شرایط دشوار جغرافیایی، دسترسی نیروهای امدادی به برخی مناطق را بسیار سخت کرده است. در یکی از نقاط حادثه‌دیده در نپال نیز احتمال گرفتار شدن بیش از ۱۰۰ نفر در تونل یک پروژه نیروگاه برق آبی مطرح شده است. با این حال، نیروهای امدادی تاکنون هزاران نفر را از مناطق درگیر خارج کرده‌اند و عملیات انتقال مجروحان و ساکنان مناطق دورافتاده با استفاده از بالگرد و تجهیزات زمینی ادامه دارد.
نگرانی از وقوع سیلاب دوم
در حالی که عملیات امداد هنوز به پایان نرسیده، شکل‌گیری یک دریاچه جدید در منطقه به نگرانی تازه‌ای برای مقام‌های نپال و چین تبدیل شده است. این دریاچه بر اثر انباشت یخ، سنگ و آوار در مسیر جریان آب شکل گرفته و در صورت شکسته شدن سد طبیعی آن، امکان ایجاد سیلابی تازه وجود دارد. به همین دلیل مقام‌های محلی و کارشناسان وضعیت این پهنه آبی را به‌طور مستمر زیر نظر دارند و نیروهای امدادی نیز باید عملیات خود را با در نظر گرفتن احتمال وقوع موج تازه سیلاب انجام دهند.
فاجعه‌ای فراتر از یک سیلاب
ابعاد حادثه تنها به تلفات انسانی محدود نمی‌شود. بخش‌هایی از شبکه جاده‌ای و پل‌های منطقه تخریب شده و مسیرهای تجاری میان نپال و چین نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. آسیب به زیرساخت‌های برق و ارتباطات، عملیات امدادرسانی و دسترسی به مناطق دورافتاده را دشوارتر کرده است. دولت نپال نیز با توجه به گستردگی خسارات، درخواست کمک تخصصی بین‌المللی برای حوزه‌هایی مانند شناسایی اجساد، برقراری ارتباطات و بازگشایی مسیرهای ارتباطی کرده است. مقام‌های این کشور برآورد کرده‌اند بازسازی مناطق آسیب‌دیده به چند میلیارد دلار منابع نیاز داشته باشد. این حادثه بار دیگر آسیب‌پذیری مناطق مرتفع هیمالیا در برابر فروپاشی یخچال‌ها و سیلاب‌های ناگهانی را برجسته کرده است؛ خطری که کارشناسان آن را در ارتباط با گرم‌تر شدن سریع این مناطق و تغییر شرایط یخچال‌های کوهستانی نیز بررسی می‌کنند.
