پایگاه خبری «آرمان جوان» دبیر انجمن صنایع نساجی ایران می‌گوید وقتی پارچه از مسیرهای ملوانی و کولبری ارزان‌تر از گمرک رسمی وارد می‌شود، تولیدکننده داخلی از همان ابتدا بازنده است؛ بازاری که با این مدل واردات، به‌جای حمایت از تولید، به نفع کالای خارجی چرخیده است. صنعت نساجی کشور در وضعیتی قرار گرفته که فعالان […]
پایگاه خبری «آرمان جوان»
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران می‌گوید وقتی پارچه از مسیرهای ملوانی و کولبری ارزان‌تر از گمرک رسمی وارد می‌شود، تولیدکننده داخلی از همان ابتدا بازنده است؛ بازاری که با این مدل واردات، به‌جای حمایت از تولید، به نفع کالای خارجی چرخیده است.
صنعت نساجی کشور در وضعیتی قرار گرفته که فعالان این حوزه آن را «رقابت نابرابر» می‌نامند؛ رقابتی که به گفته دبیر انجمن صنایع نساجی ایران، نه‌تنها تولید را تحت فشار گذاشته، بلکه آینده اشتغال در این صنعت را هم تهدید می‌کند.
شجاع‌الدین امامی‌رئوف در گفت‌وگو با ایسنا با انتقاد از تفاوت سنگین هزینه‌های واردات رسمی و رویه‌های ملوانی و کولبری گفت: وقتی واردکننده می‌تواند پارچه را با هزینه و نظارت کمتر وارد کند، طبیعی است که بازار به سمت کالاهای ارزان‌تر و کم‌نظارت‌تر برود و تولیدکننده داخلی در همان ابتدا از میدان خارج شود.
او با اشاره به آمارها توضیح داد: واردات رسمی پارچه در ۱۰ ماهه ۱۴۰۴ حدود ۲۷۰ میلیون دلار بوده، اما واردات از مسیرهای ته‌لنجی، ملوانی و کولبری هم حدود ۴۵۰ میلیون دلار ثبت شده است؛ یعنی بخش بزرگی از پارچه‌ای که وارد بازار می‌شود، از مسیری می‌آید که نظارت و هزینه‌هایش با واردات رسمی قابل مقایسه نیست.
امامی‌رئوف تاکید کرد: این فقط یک اختلاف عددی نیست؛ مسئله اصلی، ضربه به شفافیت، کاهش درآمدهای دولت، تضعیف کنترل کیفی و به‌هم‌ریختن منطق رقابت است. به گفته او، اگر اصلاحات فوری انجام نشود، واحدهای تولیدی و فرصت‌های شغلی این صنعت پیش از آن‌که فرصت نفس کشیدن پیدا کنند، از بین می‌روند.
او در پایان خواستار آن شد که واردات مرزی به‌تدریج به قواعد رسمی گمرکی نزدیک شود، سقف‌ها روشن و نظارت‌ها واقعی شوند و سیاست‌گذار به‌جای تزریق امتیاز به واردات، برای بقا و رشد تولید داخلی تصمیم بگیرد.
