به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم؛ روز گذشته در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی، یک نماینده مجلس و عضو کمیسیون فرهنگی، نطقی با تمرکز بر “اقتصاد فرهنگ” ایراد کرد. این نطق، که عمدتاً بر انتقاد از ورود سرمایههای مشکوک و آلوده به حوزههای فرهنگی مانند سینما، شبکه نمایش خانگی، تئاتر و کتاب تأکید دارد، فرصتی برای بررسی کاستیهای ساختاری در رویکرد نماینده فراهم میکند. این گزارش، با محوریت نقد لحن، فایده ادعاهای مطرحشده و مسئولیت نماینده، به بررسی انتقادی نطق میپردازد. هدف، نه انکار مسائل فرهنگی، بلکه برجسته کردن نیاز به پیگیری مسئولانه و سازنده است.
یکی از بارزترین ضعفهای نطق، لحن تند و توهینآمیز آن نسبت به فعالان عرصه فرهنگ است. نماینده، بدون تمایز میان تولیدکنندگان مشروع و موارد مشکوک، کل حوزههای فرهنگی را با تعابیری چون «آثار نابهنجار»، «پولهای آلوده» و «مدل ترامپیست» (اشاره به الگویی فاسد و سرمایهداری نفوذی) مورد حمله قرار میدهد. این لحن، نه تنها ادب سیاسی و حرفهای را نقض میکند، بلکه فعالان فرهنگی از جمله هنرمندان، نویسندگان و تهیهکنندگان را به طور کلی به عنوان همدستان فساد جلوه میدهد.
این نطق بدون ارائه شواهد جامع یا فرصت دفاع، آنها را به «غارت اقتصادی» و «مدیریت افکار عمومی» متهم میکند. این رویکرد، یادآور روشهای انقباظی است که فعالان فرهنگی را به حاشیه رانده و خلاقیت را خفه کرده است. در یک مجلس قانونگذاری، انتظار میرود سخنان با احترام به تنوع دیدگاهها بیان شود، نه با برچسبزنی کلیشهای که مرز میان نقد سازنده و هجوم ایدئولوژیک را محو میکند.
مردم به نمایندگان مجلس رأی میدهند تا پیگیر امور و مشکلات جامعه باشند، نه اینکه ادعاهای اثباتنشده را در نطقهای علنی مطرح کنند و بدون اقدام عملی، نگرانی و بدبینی را در افکار عمومی دامن بزنند.
- نویسنده : نسرین بختیاری
- منبع خبر : خبرگذاری فردا
