به گزارش پایگاه خبری آرمان جوان؛ این‌بار پزشکیان به تریبون سازمان ملل نرفت که صرفاً از ایران بگوید؛ او تصاویری را با خود به صحن مجمع عمومی برد که قرار بود بخشی از روایت ایران از جنگ را پیش چشم جهان قرار دهد؛ تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه میناب و تصویر رهبر شهید انقلاب. رئیس‌جمهور […]
به گزارش پایگاه خبری آرمان جوان؛ این‌بار پزشکیان به تریبون سازمان ملل نرفت که صرفاً از ایران بگوید؛ او تصاویری را با خود به صحن مجمع عمومی برد که قرار بود بخشی از روایت ایران از جنگ را پیش چشم جهان قرار دهد؛ تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه میناب و تصویر رهبر شهید انقلاب. رئیس‌جمهور در سخنرانی خود از قدرت دفاعی ایران، حق برخورداری از فناوری هسته‌ای، امنیت تنگه هرمز، فلسطین و مذاکره سخن گفت؛ اما یک خط در تمام این سخنان روشن بود: ایران زیر فشار و تهدید، تسلیم نمی‌شود.
تصاویر شهدای میناب؛ روایت ایران از جنگ روی میز سازمان ملل
پزشکیان سخنرانی خود را با روایتی از جنگ آغاز کرد و تصاویر دانش‌آموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب را در برابر نمایندگان کشورهای جهان بالا برد. او در همان ابتدای سخنانش در پاسخ به توصیف ایران به‌عنوان «تروریست» گفت: «ما تروریست نیستیم؛ ما قربانی تروریسم هستیم.»
تصاویر شهدای میناب، در این سخنرانی فقط یک قاب نبود؛ رئیس‌جمهور آنها را به بخشی از روایت ایران از حملات اخیر تبدیل کرد و در ادامه از حمله به غیرنظامیان و هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های ایران سخن گفت.
پزشکیان با اشاره به تجربه جنگ، بر این موضع ایستاد که ایران برای دفاع از خود به قدرت نیاز دارد و قرار نیست در برابر تهدید نظامی یا فشار اقتصادی سر خم کند.
«از جنگ نمی‌ترسیم»؛ وقتی اقتدار، شرط دفاع است
محور بعدی سخنان پزشکیان، قدرت بود؛ قدرتی که به گفته او برای تجاوز ساخته نشده، بلکه برای جلوگیری از تهدید و دفاع از کشور ضروری است.
رئیس‌جمهور در سخنان خود تصریح کرد که ایران برای آنکه هدف تهدید قرار نگیرد، باید قدرتمند باشد. او همچنین گفت ایران از جنگ هراس ندارد و در برابر فشار و تهدید تسلیم نخواهد شد.
این بخش از سخنرانی، پاسخ مستقیم تهران به رویکردی بود که امنیت ایران را از مسیر فشار و تهدید نظامی دنبال می‌کند؛ پاسخی که در آن، قدرت دفاعی نه یک انتخاب فرعی، بلکه بخشی از معادله امنیت ایران معرفی شد.
پرونده هسته‌ای؛ ایران از حق خود عقب نمی‌نشیند
پرونده هسته‌ای نیز در سخنرانی رئیس‌جمهور جایگاهی محوری داشت.
پزشکیان اعلام کرد ایران به دنبال سلاح هسته‌ای نیست، اما حاضر نیست دانش و فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز خود را کنار بگذارد. او تأکید کرد جنگ و فشار نمی‌تواند ایران را وادار به چشم‌پوشی از برنامه هسته‌ای کند.
رئیس‌جمهور همچنین با اشاره به تفاوت برخورد با ایران و اسرائیل، استانداردهای دوگانه در موضوع هسته‌ای را به چالش کشید و استدلال کرد که اگر ایران زیر نظارت و فشار قرار می‌گیرد، درباره توانمندی هسته‌ای اسرائیل نیز باید همین معیارها مطرح باشد.
پیام این بخش از سخنرانی روشن بود: ایران از سلاح هسته‌ای سخن نمی‌گوید، اما از دانش هسته‌ای خود نیز دست نمی‌کشد.
تنگه هرمز؛ امنیتی که نمی‌توان یک‌طرفه تعریف کرد
تنگه هرمز، یکی دیگر از نقاط کلیدی سخنرانی پزشکیان بود.
رئیس‌جمهور گفت نمی‌توان انتظار داشت دیگران از منافع یک آبراه بهره ببرند و همزمان همان مسیر به ابزاری برای فشار و تجاوز علیه ایران تبدیل شود. او تأکید کرد دسترسی آزاد به هرمز نمی‌تواند بدون توجه به شرایط امنیتی ایران تعریف شود.
پیش از این سخنرانی نیز مقام‌های ایرانی گفته بودند در صورت کاهش فشار نظامی آمریکا و رفع محاصره، امکان بازگشایی تنگه هرمز وجود دارد؛ موضوعی که نشان می‌داد هرمز همزمان در مرکز معادلات امنیتی و دیپلماتیک قرار گرفته است.
غزه؛ صدای فلسطین از قلب سازمان ملل
فلسطین و غزه نیز از دیگر محورهای سخنان رئیس‌جمهور ایران بود.
پزشکیان با اشاره به وضعیت فلسطینیان، از ادامه اشغال و حملات علیه مردم فلسطین سخن گفت و تأکید کرد تا زمانی که اشغال، تجاوز و بی‌عدالتی ادامه داشته باشد، مقاومت نیز ادامه خواهد داشت.
در این بخش از سخنرانی، مسئله فلسطین در کنار جنگ ایران و موضوع امنیت منطقه قرار گرفت؛ مجموعه‌ای از بحران‌هایی که رئیس‌جمهور آنها را در چارچوب تحولات گسترده‌تر خاورمیانه مطرح کرد.
پاسخ تهران به واشنگتن؛ مذاکره بله، تسلیم نه
شاید مهمترین بخش سخنرانی پزشکیان در نیویورک، جایی بود که او همزمان از مذاکره و ایستادگی سخن گفت.
رئیس‌جمهور اعلام کرد ایران آماده گفت‌وگو، دیپلماسی و مذاکره است، اما «زبان زور» را نمی‌پذیرد. او همچنین گفت ایران در برابر فشار و تهدید سر فرود نمی‌آورد.
این موضع یک روز پس از سخنرانی دونالد ترامپ در مجمع عمومی مطرح شد؛ جایی که رئیس‌جمهور آمریکا از احتمال ادامه فشار و حتی اقدام نظامی علیه ایران سخن گفته بود، در عین حال از امکان توافق نیز صحبت کرده بود.
پزشکیان در پاسخ، مسیر ایران را این‌گونه ترسیم کرد: گفت‌وگو ممکن است؛ مذاکره ممکن است؛ اما مذاکره زیر سایه تهدید و زور، پذیرفتنی نیست.
یک پیام از نیویورک؛ ایران پای میز مذاکره می‌آید، اما زانو نمی‌زند
سخنرانی پزشکیان در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل را می‌توان در چند تصویر خلاصه کرد: تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، تأکید بر قدرت دفاعی، دفاع از حق فناوری هسته‌ای، هشدار درباره امنیت تنگه هرمز، حمایت از فلسطین و اعلام آمادگی برای دیپلماسی.
در نیویورک، تریبون سازمان ملل برای چند دقیقه به صحنه روایت ایران از جنگ، قدرت و مذاکره تبدیل شد؛ روایتی که از تصاویر شهدای مدرسه شجره طیبه میناب آغاز شد و با تأکید بر آمادگی ایران برای دفاع و در عین حال گفت‌وگو پایان یافت.
